Disa media serbe kanë paraqitur aksionin për rrënimin e 11 objekteve në zonën e Liqenit të Ujmanit, në komunën e Zubin Potokut, si një veprim të institucioneve të Kosovës të drejtuar kundër komunitetit serb. Në raportimet e tyre, aksioni është përshkruar me formulime si “dëbimi i serbëve”, “rrënimi i pronës së serbëve” dhe “terrori i Kurtit”.
Pretendimet e mediave dhe zyrtarëve serb
Sipas raportimeve, ndërmarrja publike “Ibër-Lepenc” kishte nisur rrënimin e rreth dhjetë objekteve në fshatin Çeçevë, në bregun e Liqenit të Ujmanit, në territorin e komunës së Zubin Potokut.
Disa media serbe kanë paraqitur aksionin për rrënimin e 11 objekteve në zonën e Liqenit të Ujmanit, në komunën e Zubin Potokut, si një veprim të institucioneve të Kosovës të drejtuar kundër komunitetit serb. Në raportimet e tyre, aksioni është përshkruar me formulime si “dëbimi i serbëve”, “rrënimi i pronës së serbëve” dhe “terrori i Kurtit”.
Mediumi serb Novosti publikoi një titull ku pretendohet se “me makineri të rënda dhe armë të gjata po dëbohen serbët”, ndërsa aksioni u cilësua si veprim i “shërbëtorëve të Kurtit”. Politika e paraqiti rastin me titullin “Kurti me ekskavatorë ka nisur rrënimin e pronës së serbëve”, ndërsa Sputnik Serbia raportoi për “rrënimin e vikendicave në pronësi të serbëve”, duke vënë theksin te asistenca e Policisë së Kosovës.
Narrativa të ngjashme u përforcuan edhe përmes deklaratave të përfaqësuesve politikë serbë. Igor Simiq, nga Lista Serbe, kërkoi reagimin e komunitetit ndërkombëtar, ndërsa Kryetarja e Komisionit Parlamentar për Kosovën në Qeverinë e Serbisë, Danijela Nikoliq, dhe nënkryetari i Asamblesë Kombëtare, Jovan Janjiq, vlerësuan se serbët në Kosovë janë të ekspozuar ndaj presionit të vazhdueshëm dhe dhunës ligjore, dhe se rrënimi dëshmon për kontrollin e institucioneve të Kosovës nga Albin Kurti.
Deklaratat politike të zyrtarëve në Serbi. Zyra për Kosovën në Qeverinë e Serbisë e ka cilësuar rrënimin si “akt të paligjshmërisë dhe terrorit” dhe si veprim të ndërmarrë për “hakmarrje ndaj serbëve”.
Këto pretendime zunë vend edhe në ballinat e gazetave “Novosti” dhe “Politika” të ditës së mërkurë (22 korrik).
Në këtë mënyrë, aksioni për rrënimin e objekteve paraqitet si pjesë e një politike më të gjerë të institucioneve të Kosovës për largimin e serbëve nga veriu i vendit.
Çka dihet për rrënimin e objekteve në Ujman
Më 21 korrik 2026, institucionet e Kosovës nisën rrënimin e 11 objekteve në bregun e Liqenit të Ujmanit, në komunën e Zubin Potokut. Aksioni u zhvillua nga Inspektorati i Ministrisë së Mjedisit, Planifikimit Hapësinor dhe Infrastrukturës, me asistencën e Policisë së Kosovës. Sipas Policisë, aksioni u zhvillua pa incidente.
Sipas ndërmarrjes publike hidroekonomike “Ibër-Lepenci”, objektet ishin ndërtuar pa leje në tokën që administrohet nga kjo ndërmarrje. Drejtori i saj, Faruk Mujka, deklaroi se pronarëve u ishte kërkuar më 3 korrik që t’i lironin objektet dhe se, pas përfundimit të afatit, Inspektorati kishte nisur zbatimin e vendimit për rrënimin e tyre. Sipas tij, shumica e objekteve ishin ndërtuar gjatë viteve 2019–2020.
Megjithatë, çështja nuk është pa kontest. Pronarët e objekteve, kryesisht serbë nga veriu i Kosovës, pretendojnë se kanë dokumentacion për shfrytëzimin e tokës dhe se çështja pronësore është ende në procedurë gjyqësore. Ata kanë kërkuar pezullimin e rrënimit dhe janë ankuar te Avokati i Popullit dhe Gjykata Themelore në Mitrovicë. Avokati i pronarëve pretendon se nuk ekziston bazë ligjore për rrënimin para përfundimit të procedurave gjyqësore.
Megjithatë, çështja nuk është pa kontest. Pronarët e objekteve, kryesisht serbë nga veriu i Kosovës, pretendojnë se kanë dokumentacion për shfrytëzimin e tokës dhe se çështja pronësore është ende në procedurë gjyqësore. Ata kanë kërkuar pezullimin e rrënimit dhe janë ankuar te Avokati i Popullit dhe Gjykata Themelore në Mitrovicë. Avokati i pronarëve pretendon se nuk ekziston bazë ligjore për rrënimin para përfundimit të procedurave gjyqësore.
Pra, faktet e disponueshme tregojnë se ekziston një mosmarrëveshje juridike dhe pronësore mes institucioneve dhe pronarëve të objekteve.
Një narrativë që e lidh rastin me “spastrimin etnik”
Në tërësi, mënyra e raportimit nga disa media serbe ndjek një model të njohur narrativ: një veprim institucional lokal paraqitet si pjesë e një politike më të gjerë të “dëbimit të serbëve” nga Kosova. Përmes titujve si “po i dëbojnë serbët”, “Kurti me ekskavatorë ka nisur rrënimin e pronës së serbëve” dhe formulimeve që e përshkruajnë aksionin si “terror” ose “hakmarrje”, rasti konkret vendoset në kuadrin e narrativës më të gjerë se institucionet e Kosovës po ndjekin një politikë sistematike të spastrimit etnik ndaj komunitetit serb.
Kjo narrativë përforcohet edhe nga deklaratat politike të zyrtarëve në Serbi. Zyra për Kosovën në Qeverinë e Serbisë e ka cilësuar rrënimin si “akt të paligjshmërisë dhe terrorit” dhe si veprim të ndërmarrë për “hakmarrje ndaj serbëve”. Një gjuhë e tillë e paraqet rastin jo si një çështje konkrete administrative dhe pronësore, por si pjesë të një politike të qëllimshme represive ndaj një komuniteti etnik.
Në këtë kuptim, narrativat e publikuara nga mediat serbe mund të përshkruhen si etnizim i një çështjeje juridike dhe pronësore. Ato nuk mohojnë domosdoshmërisht faktin se objektet po rrënohen, por e interpretojnë ngjarjen përmes një kornize që e paraqet atë si “sulm ndaj serbëve”. Kjo mënyrë e raportimit mund të ndikojë në krijimin e perceptimit se çdo veprim i institucioneve të Kosovës në zonat me shumicë serbe është automatikisht i motivuar etnikisht, duke e lënë në plan të dytë verifikimin e fakteve konkrete, statusin juridik të pronës dhe procedurat institucionale.
Përfundimisht, pretendimi se aksioni ishte i drejtuar kundër serbëve nuk mbështetet vetëm nga fakti se pronarët e objekteve janë serbë. Në mungesë të një prove të tillë, paraqitja e rastit si një operacion për “dëbimin e serbëve” përbën një kornizim narrativ dhe një interpretim politik të një aksioni që lidhet, sipas burimeve të cituara, me çështje të pronësisë dhe ndërtimeve pa leje.