Serhiy Starushko dhe kolegët e tij gazetarë sapo kishin përfunduar takimin e tyre editorial të mëngjesit në fillim të marsit, kur automjetet ushtarake ruse u mblodhën jashtë.
Brenda pak minutash, ushtarët hynë në dyert e përparme të ndërtesës trekatëshe, shtëpia e një stacioni lokal lajmesh në qytetin port të okupuar ukrainas të Berdyansk.
Rreth 50 punonjës u mbajtën peng për pesë orë.
Ata ishin bërë viktima të luftës së botës reale për të kontrolluar rrjedhën e informacionit.
Forcat ruse po pushtojnë qytete, kërcënojnë gazetarët dhe kërkojnë që ata të përhapin pikëpamje pro-Kremlinit. Ata që refuzojnë detyrohen të mbyllin operacionet e tyre.
Strategjia për të zëvendësuar mediat ukrainase me mbulimin e shtypit pro-Kremlinit përfshin kapjen e kullave të transmetuesve dhe mbylljen e aksesit në programet kombëtare të lajmeve ukrainase në zonat e kontrolluara nga forcat ruse.
Shërbimi Shtetëror i Komunikimit Special i Ukrainës i tha BBC-së se tetë stacione janë duke u përdorur për të transmetuar “propagandë dhe dezinformim” për popullatën lokale në Ukrainën jugore.
Në Berdyansk, Serhiy – një gazetar transmetues – u detyrua të shtrihej në kamera dhe të shpallte se po i shpallte luftë të ashtuquajturve “nacionalistë ukrainas”. Rusët thanë se do ta postonin këtë deklaratë të detyruar në internet nëse ai refuzonte të bashkëpunonte.
“Kishte njerëz të armatosur kudo, disa dhjetëra prej tyre, dhe mendoj se pesë deri në gjashtë prej tyre ishin nga FSB [shërbimi rus i sigurisë]. Ata thanë, ‘tani është Rusia, dhe nëse doni të jetoni, do të keni për të bashkëpunuar'”, kujton Serhiy, tani i sigurtë jashtë rajonit.
Për të dhe kolegët e tij, “bashkëpunimi” nënkuptonte kërkesa për të zbuluar kontaktet e aktivistëve dhe ushtarëve vendas pro-ukrainas dhe propagandë pro-ruse. Këto nuk ishin kërcënime boshe.
“Më çuan në një dhomë të veçantë. Filluan të më rrihnin në kokë, gjoks, këmbë, më rrihnin me gjunjë dhe pëllëmbë, kështu që kishte më pak mavijosje”, thotë ai, duke kujtuar ngjarjen.
“Pastaj njëri prej tyre më kërcënoi me një armë: ma mbajti në kokë dhe organet gjenitale. Më pyetën nëse doja të telefonoja gruan time për t’i thënë ‘lamtumirë’“.
Të nesërmen, kanalet televizive ruse shfaqën një video që pretendonte se tregonte kapjen e stacionit – por ndërtesa ishte tashmë bosh kur ata u shfaqën me kamera. Gazetari rus tha se ushtria duhej të merrte kontrollin e stacionit sepse po përhapte “dezinformata rreth situatës në qytet”.
(Artikulli i plotë i publikuar nga BBC, i disponueshëm në gjuhën angleze)